16 Eylül 2010 Perşembe

m~a~k~a~r~n~a bir duyuru... önemli bir yardım talebi...




Koruk hanım, Onun kimsesi olmak ister misiniz?

Nereden başlasam fazla uzatmadan sizlere kısacık anlatabilsem Koruk hanımı kedilerini ve hayat hikayesini.

 

Bu tür bir çok kişi geliyor yanımıza her zaman birşeyler istiyorlar birşeyler soruyorlar ama Koruk Hanım, Korum Teyze benim yüreyime aktı. Yüreğimi acıttı. Gözlerine baktığım anda çok etkilendim ve bir şey yapmak istedim onun için. Çok inandım durumuna ve yanılmadığımı evine gittiğimiz anda anladım iyi ki kayıtsız kalmadık dedik iyi ki gittik evine iyi ki onu ciddiye aldık. Hayvanları bahane eden insanlardan değildi Koruk hanım. Yüreği sıcacık yüreği sevgi doluydu Koruk Hanım.

 

Taksimdeydik yanımıza yanaştı. Yumuşacık sakin ses tonuyla kedilerim var evsahibim beni evden çıkartıyor ve kedilerimi istemiyor. Kedilerimin hepsi sokaktan kapıma bırakıp kaçıyorlar bir sürü bebek atmışlar kapıma aldım eve ama ölüyor. Ne yapayım ben onları sokağa atamam ne yapayım ben onları, ne yapayım ben onları, ne yapayım ben onları????????

 

Dinlemeye çalıştım sorular sordum aldığım her cevapla daha çok acıdı yüreyim.

Kimsen yok mu teyzecim? Yok kızım Allah’tan başka kimsem yok (gözleri doluyor ağlamamak için zor tutuyor kendisini)

2 oğlum vardı ikisi de gitti. (sanıyoruz ki yaşıyorlarda terk edip gittiler meğer ikisi de ölmüş biri kankanserinden ölmüş kimyagermiş)

“yaşasaydı ben böyle olur muydum. o sizlere o sokaktakilere yardım ederdi” diyor yine gözleri dolu dolu.

 

Güvercinlere yem satarak üç kuruş denkleştirip gidip ciğer mama alıyormuş kedilerine senin neye ihtiyacın var dedik benim hiç birşeye ihtiyacım yok dedi. üstündekilerin rengi solmuş. Ama o kendisi için hç bir şey istemedi. Onun tek derdi yanımıza gelmesinin tek derdi kedileriydi.

“Hastalar ölüyorlar yardım edin onlara iyi yerler bulun nereye götüreyim ben onları” dedi başka da bir şey istemedi.

”evden çıkartıyorlar beni onları nereye götürebilirim”diyordu. Kısık denebilecek bir ses tonuyla gözleri dolu dolu ve biraz da mahçup. Eminim bugüne kadar kimseden kendisi için bir şey istemedi Koruk teyze o sadece içinden çıkamıyor kedilerini neyapacağını bilemiyordu. Taksim meydanında güvercinlere yem satıyor dilenmiyor. 3 kuruş para kazanarak onları da kedilerine harcıyor.  

 

Ayak üstü biraz dinledik Teyzemizi telefonunu istedik telefonu yok adresini aldık. “Sen ayakta çok durma ben sana geleceğim” dedim gözlerim yaşlı “geleceğiz teyzecim yanına sen git evine”.

İnandımı bilmiyorum elinde kedileri için lokantalardan aldığı yemek artıkları ve boş yem kutusu ile bir de orada bir arkadaşımızın verdiği bir torba kuru mamayla düştü yola gitti.

 

Arkasından baktım kayboldu taksim kalabalığında.

 

Ceyda, Sevim, Meltem ve ben düştük elimizdeki adresle eylem sonrası yola Koruk Teyzemizin evini bulmaya.

Tarlabaşında ara sokaklardan birinde zor da olsa bulduk evini ev demek için bir sürü eksiği olan 4-5 mt2den ibaret köhne tek pencereli evinin kapısını açtığında nasıl sevindiğini size anlatamam. Ne ikram edeyim size demesi gelin oturun diyip yer bulmaya çalışması o heyecanı kelimelerle anlatılmaz.

 

Evde tuvalet yok arkadaşlar bir döşek var üzerinde kendisine yatacak yer yok kedilerinden. Bir kolide mini mini kedi yavruları anneleri olmayan kediler onları boş memeleriyle emzirmeye çalışıyor başka yetişkin hasta kediler.

Yavrulardan biri ölmek üzere toplam 7 bebek kapısına bırakıp gitmişler. Bebeklerden 2 ya da 3 tanesinin gözleri kör. Yetişkin kedilerin 1 ya da 2 tanesi bence hamile. Ve hepsi enfeksiyonlu hepsinin burunları akıyor. Hepsi hapşuruyor. Ev dediğimiz yerde sadece bir lavabo var bir masa bir de yatak. Yer beton.

Banyo tuvalet yok hamama gidiyormuş tuvalet için komşulara gidiyormuş. Bir torba ilaçı var ama biz sorduk da öyle söyledi. Oğlunun çocukları varmış başka bir şehirde. Onlar için de erzak topluyor bir de onlara yolluyormuş.

 

Ne desem nasıl anlatsam bilmiyorum arkadaşlar bana Koruk teyzemin yaşantısı çok dokundu. Biliyorum daha neler var bu ülkede biliyorum ama birlikte Koruk teyze için birşeyleri değiştirebiliriz diye düşünüyorum.

Biz İlk önce yavru kedileri topladık. Onları veterineriuma götürdük. Diğerlerini de bir bir, iki iki kliniklere nakledip tedavi ettirip sonra da kısırlaştırmak ve uygun mahallelere bırakmamız gerekiyor.

Kedileri hallettikten sonra da Koruk teyze için de birşeyler yaparız değil mi?

 

Diyeceğim şu nereden başlanacağını bilmiyorum ama Koruk teyzemizin bundan sonra kalan yıllarını insan gibi, en azından tuvaleti, banyosu, buzdolabı, ocağı ve birden fazla penceresi olan bir evde geçirmesini çok istiyorum.

Nasıl olacak bilmiyorum ama olmalı. Onun yerinde bizlerden biri de olabilirdi.

Bizde bir gün yaşlanacağız bir gün bizde çalışamaz olacağız. Sağlığımız gidecek elimiz ayağımız tutmayacak. Kimin ne olacağı belli değil bu dünyada.

 

Şimdi kimler Koruk teyze için neler yapabilir? Kısa anlatmaya çalıştım. Kediler için klinik lazım kedileri taşımak için araç ve kedi taşıma kutusu lazım. Ve elbette tedavileri ve kısırlaşmaları için de sponsor.

Kedilerden iki tanesini veremem diyor Koruk teyzemiz gözleri dolu dolu birinin doğuştan ön patisi yok diğeri de en eski kedisi prenses diyor ona onu veremem ben onlara bakarım diyor. Diğerlerini nerelere bırakabiliriz? Kimler tedavilerini ustlenir kimler taşınma konusunda destek olur bizlere?

 

Bana ulaşabilirsiniz Koruk teyze ve kedileri için yalvarıyorum size birşeyleri değiştirmek. Çok zor değil emin olun. Birlikten kuvvet doğar.  

 

 

Sevgilerimle

Kebire Bozkurt

0555 422 88 95


--
BENiM MANEVi MiRASIM BiLiM VE AKILDIR!
 
"Ben, Manevi Miras olarak hiçbir Ayet, hiçbir Dogma,
hiçbir Donmuş ve kalıplaşmış Kural bırakmıyorum.
Benim Manevi Mirasım Bilim ve Akıldır...
 
Zaman süratle ilerliyor, Milletlerin, Toplumların,
Kişilerin Mutluluk ve Mutsuzluk anlayışları bile değişiyor.
Böyle bir Dünyada, asla değişmeyecek Hükümler getirdiğini
iddia etmek, Aklın ve İlmin gelişimini inkar etmek olur...
 
Benim Türk Milleti için yapmak istediklerim
ve Başarmaya çalıştıklarım ortadadır.
Benden sonra Beni benimsemek isteyenler,
bu temel eksen üzerinde Akıl ve İlmin rehberliğini
kabul ederlerse, Manevi mirasçılarım olurlar."
 
MUSTAFA KEMAL ATATÜRK
 
Grup mail adresi: MAKARNA@googlegroups.com
Grup yöneticisi : makarna+owner@googlegroups.com
Grup anasayfa : http://groups.google.com/group/MAKARNA

Blog Arşivi