| Yazmayı seviyorum... Yazmayı seviyorum... Yazmayı çok ama çok seviyorum! Bugün bu cümleyi sokaklarda sarhoş narası gibi yana yakıla bağırasım var. 'Yazmayı seviyorum!' Acaba bana 'deli' derler mi? Mecnun bilirler mi? Aman desinler. Hem de bilsinler... Çok da umrumdaydı sanki! Delilik demekle mi? Demekle oluyorsa onlar da birbirlerine 'akıllı' diyorlar. Aksi mi gerçek ki böyle dua ediyorlar? Öf sıkıldım bunlardan kalem. Bir tek sana değer nalem! Sen beni teselli et bugün. Bilirsin kime gücensem ilk senin kapına gelirim. Beyaz kalbin hürmetine el açar biraz mutluluk dilenirim. Belki benim kirli kalbim yüzünden kabul olmayan dualarım senin beyaz kalbin hürmetine bu sefer kabul olunur... Bir güzel göz hatırına yüz keder unutulur! İlk göz ağrım ilk sevgilim... Başkaları lisenin kapısında sevdiceğini beklerken ben kareli sayfaların başında hep seni beklerdim. Beyaz sayfalar üzerine düz yazılar yazamazdım o vakitler. Karelerle seni kirletmeye mecburdum. Zaten fikrim de hep dalgalıydı düz gitmezdi. El yazım da berbattı hiçbir öğretmen sevmezdi. Onlara kalsa hiç yazmamalıydım. Az mı şey yaptım senin için? Herkesle kavgalıydım. Senle olabileceğimi düşündüğüm her anda bir kuytu köşe aradım. Bir pencere önüne çekildim soğuk sıralarda... Senleyken yerim hep en arkada... Yalnızdım... Bir yalnızlık solukladım senle. Bir hayat paylaştım! Kâğıdını mürekkebini bir başka kokladım! Bilmiyorsun ey aşkım! Ben bir tek seni böyle kokladım... Eğer kıskanmazsan söyleyeyim. Başkalarını da denedim bazen. Emin olmak için senden... Bir keresinde bir güldü bu bir keresinde de başka bir çiçek. Yaz yağmuruyla ıslandığında toprağı da tattım! Ama sakın yanlış anlama! Seni kimseyle aldatmadım. Onlar sadece senin aşkının ispatı için 'acaba'larım oldu. Budur itirafım. Her teşebbüsümle aşkının altına bir imza daha attım. Öyle bil yanlış anlama sakın sakın sakın! Hayatımın kadını sen oldun. Sen... Beyaz sayfam... Siyah kalemim... Hatıratım... Senle aramda olanları herkes biliyor... Aşkınla neler yaptığımı... Nice geceler aşkın ile uykusuz kaldığımı. Beyaz sayfalarla sabahladığımı herkes biliyor. Aşikârımsın sen benim. Aşikâr olduğumsun aşkımsın... Ben seninle aşikâr oldum âleme... Bilinmezdim senden önceleri. Kimseler sormazdı beni aramazdı. A-Ş-i-K-ar ettin beni... Âşık ettin. Bir ömür bana sadık kaldın aşkını ispat ettin... Senle konuşurken her hüzün bir kuş tüyü gibi olur omuzlarımda... Bir 'uf!' çekerim uçar gider kederler. Herkes her şey her kişi her nesne ve her kimse kalemimin süpürgesiyle kovalanır kapımdan. Hiç kimse hiçbir şey hiçten yere üzemez beni seninleyken... Biliyor musun? Ben rüyalarımda bile bu kadar mutlu olmadım! Beni mutlu ettin ya cezalısın bir ömür mutlu olasın! Her dem benle kalasın... |
BENiM MANEVi MiRASIM BiLiM VE AKILDIR!
"Ben, Manevi Miras olarak hiçbir Ayet, hiçbir Dogma,
hiçbir Donmuş ve kalıplaşmış Kural bırakmıyorum.
Benim Manevi Mirasım Bilim ve Akıldır...
Zaman süratle ilerliyor, Milletlerin, Toplumların,
Kişilerin Mutluluk ve Mutsuzluk anlayışları bile değişiyor.
Böyle bir Dünyada, asla değişmeyecek Hükümler getirdiğini
iddia etmek, Aklın ve İlmin gelişimini inkar etmek olur...
Benim Türk Milleti için yapmak istediklerim
ve Başarmaya çalıştıklarım ortadadır.
Benden sonra Beni benimsemek isteyenler,
bu temel eksen üzerinde Akıl ve İlmin rehberliğini
kabul ederlerse, Manevi mirasçılarım olurlar."
MUSTAFA KEMAL ATATÜRK
Grup mail adresi: MAKARNA@googlegroups.com
Grup yöneticisi : makarna+owner@googlegroups.com
Grup anasayfa : http://groups.google.com/group/MAKARNA