Dalıp çıkamadığım o uzaklar şimdiki gibi gözlerimin ucunda olacak..
Öyle anlam dolu bakışlar.. Artık hiç bekleme..
Boş baktığım sokak lambaları belki hatırlatır yaşayamadıklarımızı ama..
Aldırmadan anlamsız bir deli kahkahasıyla kendimi alıkoyacağım..
Hayır özlemiyeceğim..
Bir gün hasta olursam ve tüm kişiliklerim gün ışığına çıkarsa elde edemediğim
uzak yıldızların gözlerinden kayacağım saniye saniye..
Kimse durduramayacak Venüs'ün tenimde kanamasını..
Ama her adım atışımda yine içimden iç çekeceğim koca of'lar dolusu..
Ben dahi alınmam hiç bir derdimi yalınayak dolaşan bir seyyah ve gördükleri
aklının yarımlığında..
En çok anmak istemediğim anılarımın ansızın canımı yakmasından kurtulduğum
için şükrederim..
Evet bir gün hasta olursam yüz çizgilerimin hiç eğrilmediği yerlerde taşırım
hayatı.. Eski elbiselerin püskü sahibi işte o diye gösterildikten sonra çocukların
koşaradım yanından uzaklaştıkları adam olur deliliğim..
Ve senin susaradım ağladığın..
Hiç görmediğim yüzünün yanında adını; bilmediklerimin arasına eklerim.
Bir özlem bir gülümseme ya da bir ses içine aşk burukluğu karışmış hiçbirşey
istemem senden..
Eksik kalmış adımların arkasından kimsin'li sorularla kendim giderim..
Büyük bir ihtimal aklından terkedilirim aklımın terkettiği gibi.
Zamanla..
Bir gün hasta olursam bir şiirden başkası da acıtmaz içimi..
"Anla Mona Roza ben bir deliyim"..
Bir gün hasta olursam tüm yasak düşlerin öyküsünü akıttığım resimlerinin
üzerinden silemeyeceğim gözyaşlarımı..
Ve adına kahırlı şiirler dökemeyeceğim..
Bilmediğim bir sürü ölümlü kelime dilimden düşerken müntehirliğinden
utanacak..
Adın geçtiğinde düğümlerden açılmayan boğaz'ım hasretinin ispatı olacak..
Aklım kayba karıştığında toprak çoktan bedenimi yutmuş olacak aç bir aşığın
açıkta kalmış kalbi gibi..
Ve hiç bir mısramdan dize gelemeyecek yüreğim kalem çatlağı kesik ellerimden
destek alarak ayağa kalkamayacak..
Hayatın hep en son vurgunu köşelerin isimsiz konuğu herhangi bir suçun kolay
suçlusu hiç çalınmamış umutların zorunlu sahipliği hep deliliğimden sorulacak..
Hiçkimsenin sözlerine bir "can" vasfıyla takılamadığıma da yanmam.. Soğuk
ücralardan son insanlık belirtisi hislerin hassasiyetine de bırakmam kendimi..
Öyle derin ağıtların eşliğindede ağlatmam annemi.. //"Madre"//....
Olabildiğince uzak tutarım saçlarımı ellerinden ki şefkatine yaşlar düşmesin..
Biliyorum çok düşünemeyen düşünceli birisi..
Belki ben..
Eğer birgün hasta olursam..//Si esto hazina//....
Belki "ben" ....
Bir gün aklım hasta olursa kendime bile küfretmiyeceğim..
Hiç aldatamadığım kendim olacak tek konuştuğum ve tek duyduğum..
En son sorup en az koruduğum..
Beyaz yüzündeki çatlakları üzerindeki karaların örttüğü bir akıl merhumu..
Yalnızlık öyküsünü aylakca yazan sonu kararsız adımlar..
Sonra oturup ....kimsesiz gökyüzünü arıyacağım ellerinin uzağında....
Göremiyorum artık....
--
http;//oykuceduygular.blogcu.com
--
Bu e-postayı Google Grupları'ndaki "Cadıların Mekanı - İnternetkadin.com" adlı gruba abone olduğunuz için aldınız.
Bu gruba kayıt göndermek için cadilarmekani@googlegroups.com adresine e-posta gönderin.
Bu gruba olan aboneliğinizi iptal etmek için cadilarmekani+unsubscribe@googlegroups.com adresine e-posta gönderin.
Diğer seçenekler için http://groups.google.com/group/cadilarmekani?hl=tr adresinden grubu ziyaret edin.