[cadilarmekani], OZELSIN

ÖZELSİN Kendimi ne zaman işe yaramaz ve aciz hissetsem, aynı hisleri  hissettiğim  bir anda,  eski bir dostun uzun zaman önce söyledikleri gelir aklıma...  Yüzümü kocaman bir gülümseme sarar..  Bana:  kendini her aciz ve işe yaramaz hissetiğinde  parmağının ucuna bak...  Demişti...  O sıra o kadar üzgün ve duygularımın içinde o denli kaybolmuştum ki,  kendi sesimi bile tanıyamaz bir halde, çok kısık bir ses tonu ile.  neden?? Demiştim...  çünkü o parmak izlerinden bu yeryüzünde başka hiç kimse de yok...  Demiş ve eklemişti.  sen özelsin!!! İNANMAZSAN PARMAKLARININ UCUNA BAK!!!  Birden sanki dirilmiştim... evet ben ÖZELDİM...  HERKES ASLINDA ÖZELDİR. AMA BENİ O GÜNDEN SONRA DİĞERLERİNDEN AYIRAN  TEK AYIRT EDİCİ ÖZELLİĞİM -KENDİMİN ÖZEL OLDUĞUNUN  FARKINDA OLMAMDI...  Hala karamsarlğa düştüğümde, bazen umutsuzluklarla boğuştuğumda o  dostumu hatırlar ve parmağımın ucuna, yüzümde büyük bir gülümseme  ile bakar ve kendi kendime:  SEN ÖZELSİN! BUNLARIN HEPSİNİ ATLATIRSIN!! ! derim...  Yine aynı dostum bir karar aşamasında olduğum bir gün bana şöyle  demişti..  -Önce ne istediğini iyi belirle... Ve eklemişti..  -Sonra O istediğine ulaşmak için ne gerekiyorsa yap!!!  Sonrada elini tam üç kez gözlerimin önünde çırpmış ve bana.  -ne oldu şimdi? diye sormuştu...  bende anlamsız bakışlar ile cevap vermiştim.  -ne oldu???  -Üç saniye hayatından uçtu gitti ve hiç birşey o üç saniyeyi geri  getiremez... demişti...  Ve eklemişti  -Hayatı istediklerine ulaşmak için harca,bir gün arkana dönüp  baktığında uçup giden o saniyelerin bomboş bir ömür haline geldiğini  görmek istemiyorsan tabii!!!  Farkındasınız değil mi? Hayatlarımız saniye, dakika, saat dilimlerine  bölünmüş, akıp gidiyor.  Ve biz akan bir saniyeyi bile geri dönüp tekrar yaşayamıyoruz...  Onları  geri getiremiyoruz.  Aynaya baktığımız da hergün yeni bir beyaz saç telini ve yüzümüzde  acımasızca akıp giden dakikaların izini, birer kırışıklık olarak  aynada  seyrediyoruz.  Peki biz hayattan ne bekliyoruz? beklentilerimiz için varımız yoğumuz  ile savaşıyor muyuz, zaman denen acımasız düşmanla?  Oysa parmaklarınızın ucuna bakın bir kez... Sonrada parmaklarınızı üç  kez şıklatın..  Orada gördüğünüz parmak izleri sizden başka kimsede yok... ve  parmaklarınızın ucundan çıkan o ses hayatınızın bomboş geçmis üç  saniyesi oldu, geçti gitti işte...  Siz özelsiniz, siz yeryüzünde teksiniz...  O zaman hayattan beklediklerimizde bize layik olmalı,özel olmalı,  ulaşılması için savaşa değer olmalı... Zaman denen canavar galip  gelmeden,biz hayattan beklentilerimize ulaşmalıyız ki,Geçip  giden zamana rağmen,geriye dönüp baktığımız da kucak dolusu  mutluluk ve beklentilere ulaşmanın hazzı ile zaman zaman yüzümüzde  kocaman bir gülümse ile nanik yapabilelim. ..  Ellerinizi üç kez çırpın, hayattan üç saniyeniz silinip gitti işte...  Bugün özel bir insan olan kendiniz için ne yaptınız?  Beklentileriz için bir uğraş, savaş verdiniz mi?  Yoksa zamanın sizi yenmesine seyirci mi kaldınız?  Mesela özel eski bir dostu aradınız mı bugün?  Tüm bu kısa ama çok anlamlı hayat derslerini veren dostumu kaç  zamandir aramadığımı düşündüm tüm bunları yazarken...  Yerimden kalktım, internetten çıktım ve telefon ile o dostumu aradım  Çok mutlu oldu... ne zamandir sesini duymamıştım hangi dağda kurt  öldu?  Dedi..  Ben de Özel birini aramak istedim aklıma sen geldin dedim ve sonra  ekledim:  Ve ellerimi üç kez çırptım geçen zamanı geri getiremediğimi görünce  belki de seni arayacak başka bir üç saniyem olmayacak şu anda  aramazsam diyip yazdığım yazıyı yarıda bırakıp seni aradım dedim...  Çok mutlu oldu... Bir dostun mutluluğu ile bende mutlu oldum...  Dostumla telefon konuşmamı bitirip klavyenin önüne oturduğumda  yüzümde  kocaman bir gülümseme vardı.  Özel birini arayıp,dakikaları geri getiremeyeceğim bir hayat içinde  istediğim bir şeyi yapmanın huzuru ile yani mutlu bir yürekle tekrar  yazmaya başladım...  Ve zaman denen sinsi düşman a bir nanik yaptım.acımasızca akıp  gidiyorsun,ama ben seni hissediyorum ve istediğim hiç birşeyi  ertelemiyorum ve istediklerimi elde etmek için hayatla savaşıyorum  der gibi mutlu idim...  Siz hala ne duruyorsunuz? Koşun telefona, bir dostu arayın. Birine  e-mail  atın... Onu sevdiğinizi hissettirin. .  Onun mutluluğu ile mutlu olun...  Ellerinizi üç kez çırpın ve düşünün hayatınızdan üç saniye boş bir  sayfa girdi koptu gitti işte.  Oysa siz özelsiniz ve size layık bir hayatı hak ediyorsunuz. ..  Size layık mutlulukları hak ettiğiniz gibi...  Bana inanmazsanız! !!! parmaklarınızın ucuna bakın. KALBİM ELLERİM KADAR KÜÇÜK DEĞİL..

--
EGER BIRINE SEVECEK SEVGIN YOKSA ONA UMUT VERECEK GOZLERLE BAKMA!!!

--
Bu e-postayı Google Grupları'ndaki "Cadıların Mekanı - İnternetkadin.com" adlı gruba abone olduğunuz için aldınız.
Bu gruba kayıt göndermek için cadilarmekani@googlegroups.com adresine e-posta gönderin.
Bu gruba olan aboneliğinizi iptal etmek için cadilarmekani+unsubscribe@googlegroups.com adresine e-posta gönderin.
Diğer seçenekler için http://groups.google.com/group/cadilarmekani?hl=tr adresinden grubu ziyaret edin.