Daha saatler once geceyi seninle yasamistik, sabahin ilk isiklarini
karsilamistik seninle, nasilda cocuklar gibi sakalasip, nasil sabah gelecek
ayriligin huzununu paylasmistik. .. o yemyesil gozlerinden akip gidiyordu
huzunlu zaman, biran ellerimle gozlerine dokunmustum, kapatirsam durdururum
sanmistim zamani, olmadi... kulagima fisiltiyla soyledigin seni seviyorumlar
kaldi senden sonra, birde sana duydugum ozlem...gun bu kadar cabukmu terk
ediyordu insani, yoksa bizmi hep gecelerde kalmistik bilmiyorum. bildigim
tek sey, sensiz gecelerin de oksuz kaldigiydi.. .
eve dondugumde nasilda bos geldi bir bilsen, sen yoktun, sesin yoktu,
kahkahalarin yoktu, yanlizca kokun kalmisti ortalikta, birde hasretin...
hasretine sarilip, yatmak vardi ya, yapamadim... oylesine sonsuz bir
sensizlik almistiki beni icine, boynu bukuk yalnizliklari yasamaktan
kurtulamadim.
salona yurudum, hani dizlerinde oturmustum sabaha karsi ve sen yaslamistin
omuzuna basimi ve aglamistim bir kez daha vuran ayriligin samariyla. sen
huzunlu bir koltuk o deyip bir daha ona oturmamistin. sana ilk ayriligin
huzununu hatirlattigini soyleyip durmustun. hatirladinmi sabah gideceksin
diye moralin bozuktu ve benden bekledigin cevap sana gelmemisti ve ben bir
aptalim galiba deyip sigaranla salona gitmis, camin onunde duran koltuga
oturmustun, yatak oylesine bombos kalmistiki sensiz, dayanamamis firlamistim
pesinden, geceyarisini coktan gecmisti ve sadece sokak lambasinin isigi
vuruyordu salona koridorda gozlerinle takip etmistin beni ve o yesil
okyanusun icine cekmistin... hic konusmamistik o an, sadece sana numara
yapmaktan vazgecmistim. gidecegini normal karsilamaktan ve uzulmuyorum diye
rol yapmaktan yorgundum ve beni dizlerine oturttugun anda sen saclarimi
koklarken baslamistim, omuzunda aglamaya. gece sahitti, sen sahittin ve
tanri sahitti duydugum askin sonsuzluguna belki o zaman inanmistin
kimbilir:? fisildamistin herzamanki gibi, sanki birileri duyacakta buyusu
bozulacak gibi, SANA ASIGIM KADINIM diye...
simdi o koltukta yanliz oturuyorum, basimi omuzuna yaslar gibi yasladim
koltugun koluna. SENI OZLEDIM diye mirildandim bosluga, sanki birden
kollarinla saracakmissin gibi geldi. sonra seninle yasadigim her dakika her
saniye gecti gozlerimden milyonlarca isik sacildi etrafa. neden ev bu kadar
bombos sensiz, neden ben bu kadar yanlizim. ve neden sen bu kadar
uzaklardasin benden...
yavasca kalktim o koltuktan, bizim mabedimiz gibiydi o. bitmisti toren ve
ayrilmak gerekti o yerden...yurumeye basladim yatak odasina dogru, yolun
sonunda beni bekleyen kollarini acmis sen olmaliydin ve sarmaliydin, seni
seviyorum diye mirildanmaliydin ve ben butun ictenligim ve benligimle sana
bakip bende seni, hem de ne kadar cok bir bilsen demeliydim.
ne demistin bana son gece;
sakin uzulme, istanbul altimizda ama martilar ustumuzde bizi herseyden
koruyorlar ve o martilar bize bizi getirecekler. ..
karsilamistik seninle, nasilda cocuklar gibi sakalasip, nasil sabah gelecek
ayriligin huzununu paylasmistik. .. o yemyesil gozlerinden akip gidiyordu
huzunlu zaman, biran ellerimle gozlerine dokunmustum, kapatirsam durdururum
sanmistim zamani, olmadi... kulagima fisiltiyla soyledigin seni seviyorumlar
kaldi senden sonra, birde sana duydugum ozlem...gun bu kadar cabukmu terk
ediyordu insani, yoksa bizmi hep gecelerde kalmistik bilmiyorum. bildigim
tek sey, sensiz gecelerin de oksuz kaldigiydi.. .
eve dondugumde nasilda bos geldi bir bilsen, sen yoktun, sesin yoktu,
kahkahalarin yoktu, yanlizca kokun kalmisti ortalikta, birde hasretin...
hasretine sarilip, yatmak vardi ya, yapamadim... oylesine sonsuz bir
sensizlik almistiki beni icine, boynu bukuk yalnizliklari yasamaktan
kurtulamadim.
salona yurudum, hani dizlerinde oturmustum sabaha karsi ve sen yaslamistin
omuzuna basimi ve aglamistim bir kez daha vuran ayriligin samariyla. sen
huzunlu bir koltuk o deyip bir daha ona oturmamistin. sana ilk ayriligin
huzununu hatirlattigini soyleyip durmustun. hatirladinmi sabah gideceksin
diye moralin bozuktu ve benden bekledigin cevap sana gelmemisti ve ben bir
aptalim galiba deyip sigaranla salona gitmis, camin onunde duran koltuga
oturmustun, yatak oylesine bombos kalmistiki sensiz, dayanamamis firlamistim
pesinden, geceyarisini coktan gecmisti ve sadece sokak lambasinin isigi
vuruyordu salona koridorda gozlerinle takip etmistin beni ve o yesil
okyanusun icine cekmistin... hic konusmamistik o an, sadece sana numara
yapmaktan vazgecmistim. gidecegini normal karsilamaktan ve uzulmuyorum diye
rol yapmaktan yorgundum ve beni dizlerine oturttugun anda sen saclarimi
koklarken baslamistim, omuzunda aglamaya. gece sahitti, sen sahittin ve
tanri sahitti duydugum askin sonsuzluguna belki o zaman inanmistin
kimbilir:? fisildamistin herzamanki gibi, sanki birileri duyacakta buyusu
bozulacak gibi, SANA ASIGIM KADINIM diye...
simdi o koltukta yanliz oturuyorum, basimi omuzuna yaslar gibi yasladim
koltugun koluna. SENI OZLEDIM diye mirildandim bosluga, sanki birden
kollarinla saracakmissin gibi geldi. sonra seninle yasadigim her dakika her
saniye gecti gozlerimden milyonlarca isik sacildi etrafa. neden ev bu kadar
bombos sensiz, neden ben bu kadar yanlizim. ve neden sen bu kadar
uzaklardasin benden...
yavasca kalktim o koltuktan, bizim mabedimiz gibiydi o. bitmisti toren ve
ayrilmak gerekti o yerden...yurumeye basladim yatak odasina dogru, yolun
sonunda beni bekleyen kollarini acmis sen olmaliydin ve sarmaliydin, seni
seviyorum diye mirildanmaliydin ve ben butun ictenligim ve benligimle sana
bakip bende seni, hem de ne kadar cok bir bilsen demeliydim.
ne demistin bana son gece;
sakin uzulme, istanbul altimizda ama martilar ustumuzde bizi herseyden
koruyorlar ve o martilar bize bizi getirecekler. ..
gitmistin ama, sen kalmistin benimle... yani basimda oylesine muzur,
oylesine sevecen. odalarda sen vardin. gidemedim bir turlu yataga, yatak
oylesine boynu bukuk bakiyorduki onun haline agladim, agladim... sonra
kivrildim yastigindaki kokuna, sana ve hasretine sarildim... gozlerimi
kapattigimda martilar kanatlarinda seni getiriyorlardi bana... ve sen iste
yine geldim diyordun... sarildim, kokladim, optum optum... gozlerimi
actigimda yanlizligimin yaninda duruyordun, seslendim yoktun...
seni cok ozledim, diye mirildandim yeniden. saskindim, urkmustum bir o kadar
da asiktim sanirim... gozlerini gorurmuyum diye bakindim goturmustun. hani
okyanuslarda yuzmek vardi sonsuza kadar, hani yurumek o yemyesil ormanda:?
kurakti yatak, kurakti oda , tek bir yesillik kalmamisti onlara hayat veren,
isyan etme diyen sana inat isyan ediyorum iste, hem de olesiye isyan bu...
yoksun diye, gittin diye, sana hasretim diye isyan ediyorum... sakin kizma
olurmu.? birgun martilarin mujdelerle geldigi gun butun isyanlarimi
bitirecegim.
telefonun sesiyle sicriyorum yataktan, sesini duyunca butun huzunumu
atiyorum bir kenara, seni dinliyorum.. .
ben seni cok ozledim, sanirim yeniden asik oldum ve hergun yeniden oluyorum,
neden yanimda yoksun:? isyan etme diyorum ya sana, tamam kabul ediyorum, ben
isyan ediyorum...diyorsun ,
aglamaya basliyorum tekrar, aglama sulugozlu sey, aglama diyorsun ama
biliyorum sende agliyorsun. dayanamazsin sen bensizlige.. .ve beni geceye
teslim ederken hafiften sesini duyuyorum;
seni seviyorum kadinim, beni duydunmu:? seni cok seviyorum...
bende seni seviyorum, seni ozlemeyi ise hic ama hic sevmiyorum..
oylesine sevecen. odalarda sen vardin. gidemedim bir turlu yataga, yatak
oylesine boynu bukuk bakiyorduki onun haline agladim, agladim... sonra
kivrildim yastigindaki kokuna, sana ve hasretine sarildim... gozlerimi
kapattigimda martilar kanatlarinda seni getiriyorlardi bana... ve sen iste
yine geldim diyordun... sarildim, kokladim, optum optum... gozlerimi
actigimda yanlizligimin yaninda duruyordun, seslendim yoktun...
seni cok ozledim, diye mirildandim yeniden. saskindim, urkmustum bir o kadar
da asiktim sanirim... gozlerini gorurmuyum diye bakindim goturmustun. hani
okyanuslarda yuzmek vardi sonsuza kadar, hani yurumek o yemyesil ormanda:?
kurakti yatak, kurakti oda , tek bir yesillik kalmamisti onlara hayat veren,
isyan etme diyen sana inat isyan ediyorum iste, hem de olesiye isyan bu...
yoksun diye, gittin diye, sana hasretim diye isyan ediyorum... sakin kizma
olurmu.? birgun martilarin mujdelerle geldigi gun butun isyanlarimi
bitirecegim.
telefonun sesiyle sicriyorum yataktan, sesini duyunca butun huzunumu
atiyorum bir kenara, seni dinliyorum.. .
ben seni cok ozledim, sanirim yeniden asik oldum ve hergun yeniden oluyorum,
neden yanimda yoksun:? isyan etme diyorum ya sana, tamam kabul ediyorum, ben
isyan ediyorum...diyorsun ,
aglamaya basliyorum tekrar, aglama sulugozlu sey, aglama diyorsun ama
biliyorum sende agliyorsun. dayanamazsin sen bensizlige.. .ve beni geceye
teslim ederken hafiften sesini duyuyorum;
seni seviyorum kadinim, beni duydunmu:? seni cok seviyorum...
bende seni seviyorum, seni ozlemeyi ise hic ama hic sevmiyorum..
--
EGER BIRINE SEVECEK SEVGIN YOKSA ONA UMUT VERECEK GOZLERLE BAKMA!!!
--
Bu e-postayı Google Grupları'ndaki "Cadıların Mekanı - İnternetkadin.com" adlı gruba abone olduğunuz için aldınız.
Bu gruba kayıt göndermek için cadilarmekani@googlegroups.com adresine e-posta gönderin.
Bu gruba olan aboneliğinizi iptal etmek için cadilarmekani+unsubscribe@googlegroups.com adresine e-posta gönderin.
Diğer seçenekler için http://groups.google.com/group/cadilarmekani?hl=tr adresinden grubu ziyaret edin.