Ben Göz yaşlarımın katilimiyim Anne?
İlk özgur çığlığı rahminden çıkıp dunyaya
Merhaba dedikten hemen sonra attım.
Ve son özgur saf olmasada
Gözyaşlarımı çok uzaklarda ergenlik çağımın hemen başinda terk etmek zorunda kaldım
Bir erkektim artık anne
Güçlüydüm güçlü olmak zorundaydım karılar gibi
Zırıldayamazdım el alemin maskarası olamazdım
Kız bile vermezlerdi bana yoksa
Ben ağlamamalıydım anne kadınlar kızkardeşlerim hata sen bile ağlayabilirdin
Ama ben bunu yapamazdım
Erkekler ağlamaz ama onların anası ağlar çünkü
Hayatın ta göbeğinde yaşadım anne ve özgürce ağlamayı tadamadım
Her şeyimi kaybetmekten işsiz kalmaktan yalnızlıktan kazadan beladan
İnsanlardan korkmadım anne
Ama ağlamaktan korktum
Sadece bana ait olan benim gözyaşlarımdan kokrktum korktum ve gozyaşlarımı yuttum
Kalbime gömdum ve onları tuğlalar gibi kullnarak dev bir kule inşa ettim içimde anne
Korktum ve boğazıma kadar gelip dayanan hıçkırıklara sert komutlar verdim
Boğdum onları anne özgürlüğümü boğdum
İşte bunun için seri katil oldum anne ve cinayetlerimin sayisini bile unuttum
Sevdiklerimden ayrıldım özgürce ağlayamadım sokaklarda gözyaşlarımı saklasın diye yağmurları bekledim
Görkemli kaybetiğim anılarda kaçırdım gözyaşlarımı merdiven altlarına tuvaletlere kaçtım ıssızlığın koynuna bıraktım kendimi ancak
Arkadaşlarımı gömdum uzun selvi ağaçlarının gölgelerine
Yaşadığım ölümdü ve daha ötesi yoktu ama ağlayamadım özgürce birkaç damla gözyaşıyla kurtardım kendimi ..
Bazen çıldırmaya az kaldı bazen kendi içimdeki çocukla kavgalara tutuştum ve o küçük çocuğun özgürlüğüne imrendim
Bilmiyorum anne beklide onun gibi olamadığım için öldurmeye kalktım onu
Bana çok şey öğretin ama şöyle adam gibi ağlamayı öğretmeyi unutuğun için beni yarım bıraktın anne.işte böyle sevgili annem
Senin için sen istedin diye gözyaşlarıma ihanet ettim
Ve bir erkek olarak erkekçe ağlamayı başaramadım hala hiçbir şeyden korkmadım
İki damla gözyaşimdan korktuğum kadar...
--
EGER BIRINE SEVECEK SEVGIN YOKSA ONA UMUT VERECEK GOZLERLE BAKMA!!!
-- Boğdum onları anne özgürlüğümü boğdum
İşte bunun için seri katil oldum anne ve cinayetlerimin sayisini bile unuttum
Sevdiklerimden ayrıldım özgürce ağlayamadım sokaklarda gözyaşlarımı saklasın diye yağmurları bekledim
Görkemli kaybetiğim anılarda kaçırdım gözyaşlarımı merdiven altlarına tuvaletlere kaçtım ıssızlığın koynuna bıraktım kendimi ancak
Arkadaşlarımı gömdum uzun selvi ağaçlarının gölgelerine
Yaşadığım ölümdü ve daha ötesi yoktu ama ağlayamadım özgürce birkaç damla gözyaşıyla kurtardım kendimi ..
Bazen çıldırmaya az kaldı bazen kendi içimdeki çocukla kavgalara tutuştum ve o küçük çocuğun özgürlüğüne imrendim
Bilmiyorum anne beklide onun gibi olamadığım için öldurmeye kalktım onu
Bana çok şey öğretin ama şöyle adam gibi ağlamayı öğretmeyi unutuğun için beni yarım bıraktın anne.işte böyle sevgili annem
Senin için sen istedin diye gözyaşlarıma ihanet ettim
Ve bir erkek olarak erkekçe ağlamayı başaramadım hala hiçbir şeyden korkmadım
İki damla gözyaşimdan korktuğum kadar...
--
EGER BIRINE SEVECEK SEVGIN YOKSA ONA UMUT VERECEK GOZLERLE BAKMA!!!
Bu e-postayı Google Grupları'ndaki "Cadıların Mekanı - İnternetkadin.com" adlı gruba abone olduğunuz için aldınız.
Bu gruba kayıt göndermek için cadilarmekani@googlegroups.com adresine e-posta gönderin.
Bu gruba olan aboneliğinizi iptal etmek için cadilarmekani+unsubscribe@googlegroups.com adresine e-posta gönderin.
Diğer seçenekler için http://groups.google.com/group/cadilarmekani?hl=tr adresinden grubu ziyaret edin.